و باز تنهايي

بسم الله الرحمن الرحيم

حاملگي شيرين است ،

حاملگي خيلي شيرين است ...

حاملگي شيرين ترين دوره اي است که يک زن مي تواند در تمام طول عمرش طي کند ؛

حتي شيرين تر از دوران دبيرستان 

شيرين تر از خاطرات نمکين صندلي هاي دانشجويي

شيرين تر از تمام دوران نامزدي و حتي ...

حاملگي ، شيرين ترين دوره ي زندگي يک زن است ...

حاملگي شيرين ترين دوره اي است که در تمام اين هستي مي تواند طي شود ... 

نه ماه شيرين ؛

نه ماهي که از اولين روزش ، يک حس غريب مادرانگي در وجودت مي دود ،

يک حس غريب شانه کردن و دست کشيدن بر موهايش

يک حس عجيب دوست داشتن ،

يک دوست داشتن عميق ، خيلي عميق ...

اولين روزش را حتي اگر هم باخبر نباشي ، مادرانه طي خواهي کرد و تا آخرين روز تمام اين نه ماه ، عاشقانه پاي تمام مادرانگي ها خواهي ايستاد ...

حاملگي ، زيباست 

دنياييست براي خودش

اينکه تو هر کجا که مي روي ، کسي همراهت باشد حتي در گريه هاي پنهاني شبانه ات

کسي که بتواني با او حرف بزني ،

کسي که دلتنگي برايت نگذارد ، کسي که هر گاه دلت گرفت دست بر شکمت کشي ، او تکان بخورد و تو شروع کني آرام آرام برايش باريدن ... 

کسي که با غمت ، غمگين شود ، با شادي ات خوشحال ...

کسي که تمام اضطرابت را به جان بخرد و تا آخرين لحظه ، کنارت باشد ...

کسي که نگذارد احساس تنهايي کني ، لغت نامه ات را اصلاح کند و در مقابل تعريف تنهايي بگذارد ، يافت نشد !

کسي که درست در شلوغ ترين بي کسي هايت ، آرام بيايد کنارت ، بماند ، باشد ، گوش کند ...

و چه حيف که پس از سالها انتظار به نه ثانيه اي مي گذرد اين لذت شيرين ،

و ما زن ها ...

و باز تنهايي .. 

ــــ

#س_شيرين_فرد