غوغاي درد

بسم الله الرحمن الرحيم

تمام مدت انتظار ، اضطرابي در دل ، بلوا مي کرد ...

برايش حمد مي خواندم ، آيه الکرسي ...

ديگر نه برايم تصادف مادرم مهم بود و نه ضربه اي که به سرش خورده بود ...

نه حتي شوک وارده به مادرم ... 

فرياد هاي دختر در سرم بود ... 

از ته دل داد مي زد ، از ته دل طلب مي کرد مرگش را ...

چه شده بود ؟! چه شده بود که دختري به اين زيبايي و جواني ، درست زماني که مردي چشم به راه اوست تا به نامش شود ، هرچه قرص دارد به يکباره سر کشد ؟!

قلبم در فشار بود ،

حال او را مي فهميدم ، مي دانستم ، حال او را خوانده بودم ، امتحان داده بودم ...

دردش را مي دانستم ...

دختر جوان زيبا رويي که حال حتي روي پاي خود هم نمي تواند بايستد ،

حال حتي تا بيمارستان جانش نمي ماند و اينجا ، درست در يکي از درمانگاه هاي کوچه پس کوچه ها بايد اقدامات اوليه اش انجام مي شد تا منتقل شود ... 

ديشب ،

شب دردناکي بود

شبي که صبحش هنوز که هنوز است ، نرسيده و من

در حسرت آنکه چرا سرش را در آغوش نکشيدم تا آرام گريه کند ؟!