نقدي بر مراسم ها و جشن هاي دانش آموزي

هوالرحمن

سلام عليكم

نفس ايجاد يك جو شاد ، با نشاط و مناسب در ميان درس هاي مختلف و فشار درسي وارده ، عمل و کار و فعاليت بسيار خوب ، متفاوت  و مفيدي است لکن برخي حواشي و برخي کارشکني ها و بعضا برخي اعمال که در عين نادرست بودن و ترويح موارد نا معتبر و نا درست  به زعم عده اي صحيح است ، باعث به انحراف کشيده شدن اين فرصت مناسب براي نشر و آموزش و تعليم و پرورش و يا حتي باعث اندوه قلبي دانش آموزان مي شود گرچه هدف اين نيست و جشن هايي نظير دهه ي فجر ، جشن پيروزي انقلاب اسلامي ، جشن هاي ديني و مذهبي نظير عيد غدير خم ، ولادت ائمه ي اطهار عليهم السلام  ، جشن هاي ملي و آييني و سنتي نظير يلدا ، نوروز  و ... صرفا براي ايجاد يک محيط با نشاط ، آشنايي با مفاهيم ديني ، بزرگان و آئين و سنت ملي و ... است اما برخي موارد باعث نرسيدن به اين هدف مي شود .

مواردي نظير اجبار دانش آموز به انجام برخي کار هاي خلاف ميل ايشان ، نظير مجري گري در صورتي که دانش آموز سال سوم يا سال چهارم ترجيح مي دهد بجاي نمايش يا مجري گري و تمرين براي اين ها به موارد مهم تر و آينده ساز تري نظير امتحانات نهايي و کنکور بپردازد ، البته اين جريان مرز باريکي با اقداماتي به ظاهر ناخوشايند براي دانش آموز اما در اصل و باطن شيرين و شخصيت ساز براي مقابله با ترس صحبت در جمع و عدم اعتماد به نفس و تعادل ميان درس و تفريح دارد که بايد به آن توجه شود . 

مواردي نظير اين مورد باعث ايجاد يک احساس اندوه و احساس بد نسبت به آن جشن يا آن مناسبت مي شود ، آن هم به طور ناخودآگاه . 

برخي موارد نظير مناسبات ديني و مذهبي نيازمند تفکر عميق تر و عمل بهتري مي باشند براي مثال در برخي مکان ها به انحرافات وارد شده در دين يا برخي مسايل نادرستي که در دين وارد شده بها داده شده و صرفا بدليل مطابق ميل انساني و مطابق نظر عده اي خاص بودن ، از گفتن مسئله ي اصلي و صحيح پرهيز مي شود و اين باوجود اين مسئله مي باشد که اسلام اصلي و چهره ي واقعي اسلام بسيار شيرين تر و دل نشين تر از اسلام عرضه شده ي نادرست امروزي است . مناسبات ديني نيازمند حضور يک متخصص مي باشند و يا اگر امکان اين مسئله نيست مي توان از متخصصين کمک گرفت ( از طريق تماس با مراجع پاسخگويي قم ، استفاء و ... ) براي مثال دف زدن در ميلاد عزيزان و بزرگان دين و يا بعضا گيتار ! با خواندن مداحي !!! در چنين مراسم هايي ( که حتي صاحبان اصلي اين مراسم ( عليهم السلام ) از اين امر رضايت ندارند ) از طرف مراجع بزرگوار ديني رد شده و حرام دانسته شده که متاسفانه برخي مدارس به بهانه ي جذب ، از راه هاي نادرست استفاده مي کنند اما بايد توجه داشت که هدف ، وسيله را توجيه نمي کند .

در مراسم هايي مثل صبح گاه ، اقتضاي زمان و شرايط دانش آموز ايستادن به مدت طولاني براي مثال سي يا حتي چهل و پنج دقيقه آن هم در ابتداي صبح نيست کما اينکه در هر شرايط و زماني درست نيست فردي ايستاده نگاه داشته شود و شما نشسته و صحبت کنيد . اين حرف تاثير نخواهد داشت هيچ ، اثر منفي هم خواهد گذاشت !( البته اگر به مسئله ي حق الناس نيز  توجه نشود و فقط جنبه ي روانشناسي در نظر گرفته شود ! ) 

برخي مدارس به سبب رفع تکليف مراسم را بسيار سطحي برگزار کرده که گاها باعث زدگي و يا خستگي دانش آموزان شده و برخي ديگر صرفا براي تبليغ نام مدرسه به مراسم هاي بسيار پر هزينه و تجملاتي که دانش آموز را از درس دور کرده و از حد تعادل لازمه خارجند ، مي پردازند .

برخي ديگر هم دانش آموز را به هزينه هاي سنگين و کار هاي غير معقول وا مي دارند . 

برخي مدارس هم به گزارش هاي جعلي و دروغين اکتفا مي کنند و ترجيح مي دهند تا زمان مراسم را براي کلاس هاي درسي صرف کنند که بايد توجه داشت درس خواندن محض ، باعث خستگي ، زدگي و يا حتي افت خواهد شد کما اينکه بسياري از مدارس بجاي زنگ ورزش ، تاريخ ، جغرافي ، دفاعي يا ...  دروس ديگري را جايگزين کرده اند اما اداره برنامه اي را دارد که در آن ساعت هاي استاندارد به چشم مي خورد . 

بايد توجه داشت که تمامي لحظات عمر ، فرصت يادگيري است نه فقط در سر کلاس و تمامي شرايط و حالات پيش رو و پيش آمده، آموزنده هستند نه فقط فرمول هاي نوشته شده روي تخته ، حال مي توان از اين ها استفاده ي درست و مفيد کرد و يا خير !

جشن ها و مراسم ها نيز از اين قاعده جدا نيستند . 

در پايان تشکر مي کنم براي انتخاب افرادي براي نظر خواهي که بطور مستقيم با اين جريان همراه هستند و مسلما نظرات سازنده تري خواهند داشت و اقدام شما براي پيگيري اين مسائل سبب بهبود و رشد و کمال بيشتري خواهد شد .

متشکرم که شنونده ي حرف هاي حقير بوديد . 

ساجده شيرين فرد 

نوزده بهمن ماه يک هزار و سيصد و نود و پنج 

ياعلي ...

ــــ

+ بگذريم از آنکه اين نقد را تکه تکه کردند و تنها قسمت هايي را که دلخواه بود حذف نکرده و چاپ کردند ! مهم آن است که مطلبي که بايد ، گفته شد .